Simetidin histaminin imidazol halkasını taşır, ranitidin de bu halkanın yerini furan halkası alır. Famotidin thiazol halkası taşır, nizatidin ise famotidinin thiazol halkasını ve ranitidinin yan zincirlerini içerir. Yeni bir ajan olan roksatidin asetat iki halkalı bir piperidin türevidir. Simetidinin etkinliği bir kabul edilerek diğer ajanların etkinliği Tablo 2. de görülmektedir. Simetidin en az, famotidin ise en potent ajandır, ilacın etkinliği ile DÜ iyileştirme hızı aynı oranda paralellik göstermiyebilir. Doz ayarlanmasında ilacı etkinlik oranı ile verilen dozların oranı paralellik göstermeyebilir. Ranitidin simetidinden 6 kez etkili olduğu halde tedavi edici doz simetidin için 800 mg ranitidin için 300 mg dır.
H-2 reseptör antagonistleri DÜ semptomlarının düzelmesinde, ülserin iyileşmesinde, ve ülser rekürrensini ön lemede etkilidir. Optimal tedavi süresi bilinmemekle birlikte, DÜ lerin çoğu 4-6 hafta içinde iyileştiğinden bu süre yeterli görülmektedir ancak yaşlı ve sigara içenlerde 8 haftaya uzatılabilir.
|
|
Endoskopi duodenal ülser tanısında seçilecek test endoskopi olup.sensitivitesi (%85-95) ve spesifitesi (%90) yüksektir. Endoskopi erozyon, inflamasyon ve hiperemi ile seyreden yüzeyel lezyonların görülmesine ve gerekirse lezyondan biyopsi alınmasına olanak verir. Endoskopik olarak ülserler çoğunlukla yuvarlak,bazan daduodenal ülser zensiz veya çizgi şeklinde olabilir. Ülser tabanı beyaz eksuda ile kaplı olup, çevresinde ödem ve hiperemi olabilir. Duodenal spazm ve genişlemiş kıvrımlar ülserin atlanmasına neden olabilir, buskopan veya glukagon verilerek bu handikap azaltılabilir. Endoskopi sırasında az olmakla beraber bazı ciddi komplikasyonlar görülebilmektedir. Kanama, perforasyon, kardiyopulmoner komplikasyonlar, ve infeksiyon gibi majör komplikasyonların görülme sıklığı %0.03, total komplikasyon görülme oranı %0.13 dir. Hacettepe hastanesinde üst endoskopiye bağlı majör komplikasyonlar hastaların %0.04 ünde görülduodenal ülser. duodenal ülser tanısında endoskopi kesin olarak radyografiye üstünduodenal ülserr.
|
|
Fizik muayene
Komplike olmayan DÜ de sadece epigastrik hassasiyet bulunur. Bu bulgu duodenum ülseri için spesifik ve sensitif değildir. Perforasyon ve obstruksiyon gibi komplikasyonlar oluşursa bunlara ait bulgular saptanır. Epigastrik ağrıya neden olan diğer hastalıklara ait fizik muayene bulguları da araştırılmalıdır.
Laboratuvtar
Rutin tam kan sayımının tanıda önemi yoktur. Pozitif aile öyküsü olan, cerrahi geçiren, ve tedaviye yanıt vermeyen hastalarda gastrinomayı araştırmak için açlık serum gastrinduodenum ülserizeyi bakılmalıdır. Hipo ve aklorhidri serum gastrin duodenum ülserizeyini yükselten önemli nedenlerden olduğundan serum gastrin duodenum ülserizeyi yüksek olan hastalarda sekretin testinden önce mide pH sına bakılmalıdır.
|
|
Duodenal ülser de epigastrik ağrı yanma, veya kazınma şeklinde olup açlık ağrısına benzer, yemeklerden 1 -3 saat sonra hissedilir veya gece yattıktan 2-3 saat sonra uykudan uyandırır. Ağrı alkali alımı ve yiyeceklerle azalır veya geçer. Böyle klasik semptomlarla başvuran hastalara tanı koymak kolay gibi görünmekte ise de yanıltıcı olabilir, ayrıca hastaların bir kısmı direkt olarak kanama ve perforasyon gibi duodenal ülser komplikasyonları ile başvurabilir. duodenal ülser'in yaşlı hastalarda sıklıkla ağrısız seyrettiği bilinmektedir. Hastaların yarısında ağrı yemeklerle ilgili olmayabilir, hatta nadiren ağrı yemeklerle artabilir. Ağrı şiddetli ve dayanılmaz olmaya başlarsa ve sırta yayılım gösterirse penetrasyon veya perforasyon gibi komplikasyonların pluştuğu duodenal ülserşünülmelidir. Ağrının oluş mekanizması tam ola¬rak bilinmemekle beraber asitin
|
|
Duodenal ülser patogenezinde asit ve pepsin hipersekresyonu ile mukozal rezistansın bozulması önemli olup heredite, çevre¬sel ve diyetetik faktörlerin de ilave katkıları bulunmaktadır. Asit sekresyonunu inhibe eden ilaçlarla duodenal ülser in iyileşebilmesi patogenezde asit salınımının önemini göstermektedir. Ancak asit hipersekresyonu duodenal ülser li hastaların küçük bir gurubunda görülmekte olup, bazan gastrinomanın varlığında aşırı asit ve pepsin hipersekresyonuna rağmen bile duodenal ülser oluşmayabilmesi duodenal ülser patogenezinde diğer faktörlerinde önemli olduğunu göstermektedir.
|
|
|
|
Ülser 
